تبلیغات
.::MMS::.
Welcome to .::MMS::.


© سرآغاز...

جمعه 1 مهر 1384

به نام آنکه بر وجود انسان دمید

و به نام آنکه دل را آفرید.

تا پدیده ای چون عشق را معلول آن کند

پس به نام پروردگار عشق و

به نام پروردگار هستی!

این فصل را با من بخوان باقی فسانه است

این فصل را بسیار خواندم عاشقانه است

***

سنگ است دلی که نیست در سنگر عشق

خاک است بر سر. آن که ندارد سر عشق

***

عشق. یعنی دیده بر در دوختن      عشق. یعنی در فراقش سوختن

عشق. یعنی انتظار و انتظار      عشق. یعنی هر چه بینی عکس یار

|+| نظر ها ()


© عشق تو...

دوشنبه 31 مرداد 1384

         عشقت به من داد 

                                   عمره دوباره

         معجزه با تو

                                   فرقی نداره

         تو خالق من

                                   بعد از خدایی

         در خلوت من

                                   تنها صدایی

|+| نظر ها ()


© Careless Whisper...

دوشنبه 3 مرداد 1384

Wo wo wo wo wo-oh
i feel so unsure
az i take your hand
and lead you
to the dance floor
az the music dies
something in your eyes
calls to mind
a silver screen
and all it's
sad goodbye

i'm never gonna
dance again
guilty feet have
got no rhythm
though it's easy
to pretend
i know you're not a fool
i should've known better
than to cheat a friend
and waste the chance
that i've been given
so i'm never gonna
dance again
the way i danced
with you-oo-oo ho-oh

time can never mend
the careless whispers
of a good friend
to the heart and mind
ignorance is kind
and there's no comfort
in the truth
pain is all you'll find

i'm never gonna
dance again
guilty feet have
got no rhythm
though it's easy
to pretend
i know you're not a fool
i should've known better
than to cheat a friend
and waste the chance
that i've been given
so i'm never gonna
dance again
the way i dancead
with you-oo-oo ho-oh

living without your love

tonight the music
seems so loud
i wish that we could
lose this crowd
maybe
it's better this way
we'd hurt each other
with the things
we want to say
we could have been
so good together
we could have lived
this dance for ever
but now
who's goona dance
with me please stay

i'm never gonna
dance again
guilty feet have
got no rhythm
though it's easy
to pretend
i know you're not a fool
i should've known better
than to cheat a friend
and waste the chance
that i've been given
so i'm never gonna
dance again
the way i danced
with you-oo-oo oh-o-o

(now that you're gone)
now that you're gone
(now that you're gone)
was what i did
so wrong
so wrong
that you had to
leave me alone

George Michoel

|+| نظر ها ()


© عشق من...

سه شنبه 21 تیر 1384

 

 

 عشق من منو صدا کن

 

منو از خودم رها کن

 

تواجاق مرده دل

 

آتشی تازه به پاکن

 

تو منو ازنو بنا کن

 

عشق من منو صدا کن

 

 قصه مو بی انتها کن

 

روبروت آینه بگذار

 

ابدیتی بنا کن

 

عشق من منوصدا کن

 

قصه نگفته ام من

 

 تو بیا روایتم کن

 

عشق من مرمتم کن

 

از عذابم راحتم کن

 

ای صدای تو نهایت

 

 راهی رهایتم کن

 

عشق من منو صدا کن

 

منو ازخودم رها کن

 

رهسپار قصه ها کن

 

تو به خاکسترنگاه کن

 

آتشی تازه بپا کن

 

ای بهارم انتظارم

 

من زمین بی بهارم

 

شوره زار انتظارم

 

چهره شکسته دارم

 

روح و جسم خسته دارم

 

به در ویرانه دل

 

بغض قفل بسته دارم

 

 

|+| نظر ها ()


© زیر بارون...

دوشنبه 13 تیر 1384

 

 

 

زیر بارون توی یک خواب

 

تو رو دیدم غرق مهتاب

 

تو و اون حس عجیبت

 

واسه بی رنگی یک خواب

 

تو بهار بی شکوفه

 

فکر پل زدن روی آب

 

من و یک مردن بی درد

 

تو عبور شن و مهتاب

 

زیر آوار شن و اشک

 

دست و پا زدن تو مرداب

 

تو و رفتن،جاده و من

 

اشک حسرت ولی نایاب

 

من تنها، تو و توشه

 

پر زدن تا نوک آفتاب

 

نرسیدی، تنها موندی

 

تو هوای سرد مهتاب

 

من و موندن واسه خوندن

 

رو به چشمات حتی تو خواب

 

شب که تا ماه پر کشیدم

 

عکس تو بود جای مهتاب

 

من و رفتن، جاده و تو

 

اشک حسرت، ولی بی تاب

 

تو و موندن، واسه خوندن

 

روی طاقچه، عکس و یک قاب

 

 

 

|+| نظر ها ()


© دانا و نادان...

یکشنبه 4 اردیبهشت 1384

 

آن کس که بداند، و بداند که بداند

 

                  اسب شرف از گنبد گیتی بجهاند

 

آن کس که بداند، و نداند که بداند

 

                بیدارش نمایید که بس خفته نماند

 

آن کس که نداند، و بداند که نداند

 

               لنگان خرک خویش به منزل برساند

 

آن کس که نداند، و نداند که نداند

 

                   در جهل مرکب ابدالدهر بماند

 

 

<:P:>

|+| نظر ها ()


© شکوفه اندوه...

دوشنبه 15 فروردین 1384

 

 

شادم که در شرار تو می سوزم

 

شادم که در خیال تو می گریم

 

شادم که بعد وصل تو باز اینسان

 

در عشق بی زوال تو می گریم

 

پنداشتی که چون ز تو بگسستم

 

دیگر مرا خیال تو در سر نیست

 

اما چه گویمت که جز این آتش

 

بر جان من شراره  دیگر نیست

 

شب ها چو در کنار نخلستان

 

کارون  ز رنج خود به خروش آید

 

فریادهای حسرت من گویی

 

از موج های خسته به گوش آید

 

شب لحظه ای به ساحل او بنشین

 

تا رنج آشکار مرا بینی

 

شب لحظه ای به سایه  خود بنگر

 

تا روح بیقرار مرا بینی

 

من با لبان سرد نسیم صبح

 

سر می کنم ترانه برای تو

 

من آن ستاره ام که درخشانم

 

هر شب در آسمان سرای تو

 

غم نیست گر کشیده حصاری سخت

 

بین من و تو پیکر صحراها

 

من آن کبوترم که به تنهایی

 

پر می کشم به پهنه دریاها

 

شادم که همچو شاخه خشکی باز

 

در شعله های قهر تو می سوزم

 

گویی هنوز آن تن تب دارم

 

کز آفتاب شهر تو می سوزم

 

در دل چگونه یاد تو می میرد

 

یاد تو یاد عشق نخستین است

 

یاد تو آن خزان دل انگیزیست

 

کاو را هزار جلوه ی رنگین است

 

بگذار زاهدان سیه دامن

 

رسوای کوی و انجمنم خوانند

 

نام مرا به ننگ بیالایند

 

اینان که آفریده  شیطانند

 

اما من آن شکوفه  اندوهم

 

کز شاخه های یاد تو می رویم

 

شبها تو را به گوشه  تنهایی

 

در یاد آشنای تو می جویم

 

 

|+| نظر ها ()


© دریای مواج...

جمعه 12 فروردین 1384

 

 

چشم تو مثل دریای مواج

من ولی قایقی ناتوانم

کاش می شد که تا ساحل دور

در نگاهت همیشه بمانم

می شوم خسته از ناامیدی

راه بی انتها پیش رویم

کاش می شد که راز دلم را

با نگاهم برایت بگویم

راه آغاز من جاده تو

فصل پرواز من در نگاهت

آن همه عاشقی مرد و حالا

مانده ام بی صدا در پناهت

با دلی پر از شوق پریدن

مانده ام پشت درهای بسته

این منم قایقی مانده در راه

قایقی در تلاطم شکسته

می برد آب دریا به سویی

هر زمان بی صدا لنگرش را

می کشاند به هر سو دوباره

پاره دیگر پیکرش را

می گشود بستر نرم خود کاش

موج دریای چشمت دوباره

چون منم قایقی پیر و خسته

لنگر و بادبان پاره پاره

 

|+| نظر ها ()


© گذران...

پنجشنبه 11 فروردین 1384

 

 

 

تا به کی باید رفت

 

از دیاری به دیاری دیگر

 

نتوانم، نتوانم جستن

 

هر زمان عشقی و یاری دیگر

 

کاش ما آن دو

 

 پرستو بودیم

 

که همه عمر سفر می کردیم

 

از بهاری به بهار دیگر

 

 

آه، اکنون دیر است

 

که فرو ریخته در من، گوئی،

 

تیره آواری از ابر گران

 

چو می آمیزم، با بوسهء تو

 

روی لبهایم، می پندارم

 

می سپارد جان عطری گذران

 

 

آنچنان آلوده است

 

عشق غمناکم با بیم زوال

 

که همه زندگیم می لرزد

 

چون تو را می نگرم

 

مثل این است که از پنجره ای

 

تک درختم را، سرشار از برگ،

 

در تب زرد خزان می نگرم

 

مثل این است که تصویری را

 

روی جریان های مغشوش آب روان می نگرم

 

شب و روز

 

شب و روز

 

شب و روز

 

بگذار که فراموش کنم.

 

تو چه هستی ، جز یک لحظه، یک لحظه که چشمان

 

مرا

 

می گشاید در

 

برهوت آگاهی؟؟؟

 

بگذار

 

که فراموش کنم.

 

|+| نظر ها ()


© حقیقت مثه دروغه...

دوشنبه 8 فروردین 1384

 

 

وقتی رویای وعده گاه

 

بوسه های ما دوتا بود

 

عزیزم، دل من و تو

 

یه حقیقت جدا بود

 

حقیقت مثه دروغه

 

وقتی عاشقم نباشی

 

توی لحظه های دیدار

 

بگذری ازم رهاشی

 

حقیقت مثه دروغه

 

من و تو موازی نیستیم

 

هیچ کدوم راضی به باختن

 

آخر این بازی نیستیم

 

حقیقت مثه دروغه

 

وقتی سرد شوق دستات

 

وقتی از خنده به دورن

 

تلخی عجیب حرفات

 

من دیگه خالیه خالی

 

همه درارو بستم

 

می دونم اینو می دونی

 

بی تو از زندگی خستم

 

|+| نظر ها ()